Prosvjedi organizirani u Sarajevu su u miloševićevskom stilu antibirokratske revolucije s kraja 80-tih, a nakon čega je uslijedio krvavi rat i raspad bivše zajedničke države, pokazali su svu jad i bijelu ali i neskrivenu mržnju političkog Sarajeva i tzv „probosnaskih stranaka“, odnosno probošnjačkih, prema svima koji ne dijele njihovo mišljene i stav o uređenju Bosne i Hercegovine. Odnosno uređenju BiH u kojem će vladati oni koji su većina, Bošnjaci danas, kao što je to tražio 80-tih Slobodan Milošević u Jugoslaviji, kada su Srbi bili većina. Matrica je ista.
Slobodan Milošević, govor iz 1989. godine
“Mi inzistiramo da se u centar političkog sustava stavi čovjek i građanin, a ne pripadnik pojedine nacionalnosti. Slobode i prava čovjeka i građanina koji može sudjelovati u političkom životu ravnopravno, bez obzira na razlike u pogledu nacionalnosti, vjere, profesije ili bilo kakve druge su osnovica za razvoj jedne demokratske i moderne europske zemlje.”
Željko Komšić, ovovremeni Sejdo Bajramović, i sljedbenik hegemonističkog narativa i politike zločinca Slobodana Miloševića
“Meni je najjednostavnije izaći i primijeniti modele koji su već testirani postoje u demokratskim državama zapadne Europe, a to je model građanskog gdje umjesto kolektiviteta koji je u centru uređenja i društvenog života u jednoj zemlji vi uvodite pojedinca kao centar tog ustavnog sistema, centar društva”.
Tada je bila velikosrpska, danas je velikobošnjačka, politika. Sve pod krinkom “građanske”.
